حقوق در بند سیاست: تحلیل قطعنامه 1747 شورای امنیت در خصوص برنامه هسته‌ای ایران

نوع مقاله: علمی - ترویجی

نویسنده

دکترای حقوق بین الملل از دانشگاه تهران

چکیده

دانش آموختگان حقوق بین‌الملل در پرتو آموزه‌های حقوقی همواره از موجودیت مستقل این بخش از حقوق دفاع کرده و عملکرد نهادهای بین‌المللی را در این چارچوب قابل تحلیل و حمایت می‌بینند. در این میان، انتظار حقوقی این است‌که نهادی همانند ملل‌متحد بویژه رکن اجرائی‌آن، یعنی شورای امنیت، مجری حقوق بین‌الملل باشد، در سایه این حقوق رفتار کند و مسیر تحقق اهداف و مقاصد این سازمان را را با چنان مشی و سلوکی ترسیم نماید. اما در عمل رضایت‌مندی (اکثریت) دولتها و حتی حقوقدانان از این رکن بسیار انگشت‌شمار است. در روند تصمیم‌گیری شورای امنیت در مورد فعالیتهای هسته‌ای ‌ایران، انگیزه‌های سیاسی اعضای شورا چنان برحقوق بین‌الملل هسته‌ای سایه افکنده است که از هر سو بنگرید، رابطه قدرت و تأثیرگذاری سیاست برحقوق مذکور به‌وضوح مشهود است. مسأله نگران‌کننده اینکه در این روند، تقابل‌منافع محدود و خاص سیاسی با مصالح‌عام وفراگیرنهفته در موازین حقوقی، سامانی را که لازمه نظم حقوقی است تحت تأثیر تصمیمات عجولانه یا تراضی‌های محدود و باشگاهی برخی دولتها، بیش از پیش تضعیف می‌نماید.
در این نوشتار، سردرگمی‌های ناشی از قطعنامه 1747 شورای امنیت و معضلات حقوقی ناشی از بازی‌های سیاسی بر سر پرونده هسته‌ای ایران، تحلیل خواهد شد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Rule of Laws or Politics: Analysis of the UN Security Council Resolution 1747 on Iran’s Peaceful Nuclear Program

نویسنده [English]

  • Nader Saed
چکیده [English]

International law students advocate the separate and sui generis existence of this legal rules against any political intents, and analyzes practice of states and international institutions in the light of international rule of law and legal order, so that public order in the international community depends essentially on respect for the legal order. Then, they expect that the UN in particular, its executive organ, Security Council (SC), should have carried out it responsibilities in accordance with the law, and regulated its agenda for achieving the UN purpose in the light of legal obligations of international actors. However, the practice had a different situation. Throughout the SC’s activities on Iran’s nuclear program, political considerations of the certain members have been prevailed and the law on maintenance of international peace and security often were inferior. In this article, we analyze the relationships between international politics and decisions of the SC in particular, res. 1747 (2007). The open-ended question is that: is peaceful and promptly resolution of this crisis, the concrete intent of the SC? The Author believes that national interests of certain members of the SC have impeded the rule of international law governing resolution of this crisis. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • International Law
  • Nuclear Program
  • Iran
  • Security Council
  • Resolution 1747 (2007)