ساخت‌ دیوار حائل‌ در سرزمین‌ اشغالی‌ فلسطین‌: دیوان‌ بین‌المللی‌ دادگستری‌ به‌ عنوان‌ حافظ‌ صلح‌ و امنیت‌ بین‌المللی‌

نوع مقاله: علمی - ترویجی

نویسندگان

دانشجویان دوره دکترای حقوق بین‌الملل دانشگاه تهران

چکیده

 مجمع‌ عمومی‌ سازمان‌ ملل‌ متحد در تاریخ‌ 8 دسامبر 2003 طی‌ قطعنامه‌ای‌ از دیوان‌ بین‌المللی‌ دادگستری‌ درخواست‌ کرد تا سریعاً در خصوص‌ آثار حقوقی‌ ساخت‌ دیوار در سرزمین‌ اشغالی‌ فلسطین‌ مبادرت‌ به‌ صدور نظر مشورتی‌ نماید. در 9 ژوئیه‌ 2004، دیوان‌ نظر خود را صادر و در آن‌ ضمن‌ احراز صلاحیت‌ خود، با استناد به‌ منشور ملل‌ متحد، قطعنامه‌ 2625 مجمع‌ عمومی‌، حق‌ تعیین‌ سرنوشت‌ ملت‌ها، کنوانسیون‌های‌ حقوق بشری‌ و حقوق بشردوستانه‌ به‌ ارزیابی‌ مشروعیت‌ ساخت‌ دیوار پرداخت‌ و اعلام‌ کرد که‌ ساخت‌ دیوار در سرزمین‌ اشغالی‌ فلسطین‌ غیرموجه‌ بوده‌ و لازم‌ است‌ که‌ فوراً متوقف‌ شود و اسرائیل‌ نیز باید به‌ جبران‌ خسارات‌ وارده‌ بپردازد. به‌ نظر دیوان‌ سایر دولت‌ها نیز متعهد به‌ عدم‌ شناسایی‌ این‌ وضعیت‌، رفع‌ موانع‌ اعمال‌ حق‌ تعیین‌ سرنوشت‌ و تضمین‌ رعایت‌ مقررات‌ کنوانسیون‌ چهارم‌ ژنو 1949 بوده‌ و شورای‌ امنیت‌ ملل‌ متحد نیز موظف‌ است‌ اقدامات‌ دیگری‌ را نیز در این‌ خصوص‌ اتخاذ نماید.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

International Court of Justice and the Advisory Opinion on Legal Consequences Arising from Construction of the Wall by Israel in the Occupied Palestinian Territory

نویسندگان [English]

  • Amin Zarefar
  • Hamid Hashemi
چکیده [English]

On 8 December 2003 and at its Tenth Emergency Special Session United Nations General Assembly adopted Resolution ES-10/14 requesting International Court of Justice for an Advisory Opinion on legal consequences arising from construction of the wall by Israel in the occupied Palestinian territory. On 9 July 2004 the Court issued its Advisory Opinion while recognized its jurisdiction. In accordance with United Nations Charter, General Assembly Resolution 2625, the principle of self-determination of people, human rights and humanitarian law conventions, the Court concluded that the Wall was illegal and so had to be ceased immediately and Israel had to compensate. Moreover, other states have obligation not to recognise that situation and to promote realization of the principle of self-determination of people, to ensure respect for regulations of forth Geneva conventions (1949) and United Nations has obliged to adopt further measure in this matter.