پژوهشکده حقوقی شهر دانش پژوهشهای حقوقی 1682-9220 24 64 2025 12 22 Transformations in Penal Mitigation and its Challenges in Light of Decarceration Policy (with Reference to International Instruments) تحولات نهاد تخفیف مجازات و چالش‌های آن در پرتو سیاست حبس‌‌زدایی با نگاهی به اسناد بین‌‌المللی 73 102 196480 10.48300/jlr.2024.410067.2414 FA علیرضا امام دادی دانشجوی دکترای حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. محمدعلی طاهری استادیار، گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. سید حسن هاشمی استادیار، گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران. Journal Article 2024 02 05 The implementation of incarceration and the expansion of "prison-centric policy" (or "carceralism") along with the emergence of its detrimental consequences, including the deleterious effects it imposes on the economy, society, and the family, have progressively led "decarceration" to leave its mark on the criminal policy agendas of states. On the other hand, penal transformations are by no means confined to domestic factors within a single country; in this regard, international and human rights instruments, as well as global developments, have also been influential, playing both direct and indirect roles. It is therefore essential to examine the most recent developments in "penal mitigation" as a tool for decarceration, based on these instruments. The research method employed in this study is descriptive-analytical, examining the transformations that have occurred in penal mitigation in furtherance of decarceration, based on the legislator’s latest intent in the Law on Reduction of Ta’zir Imprisonment Penalties (2020), while considering international instruments. Within the corpus of international instruments overseeing penal transformations in the direction of decarceration, the efforts undertaken indicate an attention to the principle of the minimal use of this punishment, attempting to implement it by providing guidelines. Although, for its part, the decarceration policy in Iran, relying on penal mitigation to reduce the penal population, has in certain respects brought about positive developments aligned with these instruments - aiming for the minimal and individualized application of imprisonment and its replacement with other measures - this policy has simultaneously posed challenges for this institution which have been overlooked by the legislator. به دنبال اعمال مجازات حبس و توسعه سیاست «حبس‌‌گرایی» و ظهور آسیب‌‌های آن از جمله آثار مخربی که بر اقتصاد جامعه و خانواده به دنبال دارد، به‌تدریج «حبس‌‌زدایی» در برنامه سیاست جنایی کشورها آثاری را بر جای گذاشت. از طرفی تحولات کیفر صرفاً به عواملی داخلی در یک کشور محدود نیست و در این میان اسناد بین‌المللی و حقوق بشری و همچنین تحولات جهانی نیز تأثیرگذار بوده و به‌طور مستقیم و غیرمستقیم نقش‌آفرینی نموده‌اند. از این رو ضروری است تا جدیدترین تحولات نهاد «تخفیف مجازات» به‌عنوان ابزاری در راستای حبس‌زدایی، بر مبنای این اسناد مورد بررسی واقع شود. روش تحقیق به‌کاررفته در این پژوهش از نوع توصیفی ـ تحلیلی بوده که به بررسی تحولات صورت‌گرفته در نهاد تخفیف مجازات در راستای حبس‌زدایی بر مبنای آخرین اراده قانونگذار در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری با نگاهی بر اسناد بین‌المللی می‌پردازد. در مجموعه اسناد بین‌‌المللی ناظر بر تحولات کیفر حبس در راستای حبس‌‌زدایی، تلاش‌های صورت‌گرفته حاکی از توجه به اصل حداقل‌گزینی این مجازات است که با ارائه رهنمودهایی سعی در پیاده‌سازی آن دارد. از طرفی هرچند سیاست حبس‌زدایی در ایران با تکیه بر نهاد تخفیف مجازات در راستای کاهش جمعیت کیفری، در برخی جهات همسوی با این اسناد به‌منظور استفاده حداقلی و فردی‌‌سازی اجرای مجازات حبس و جایگزینی آن با سایر تدابیر، تحولات مثبتی را به دنبال داشته است، اما این سیاست همراه با چالش‌هایی برای این نهاد بوده که از نگاه قانونگذار مغفول مانده است. https://jlr.sdil.ac.ir/article_196480_6f2e1918b4a1f20bbe4db82cf668d3cf.pdf