اصل عدم‌توجه به ایرادات و استثنای ید بلافصل بر آن

نوع مقاله: علمی - ترویجی

نویسندگان

1 دانشجوی دوره دکترای حقوق نفت و گاز، دانشکده حقوق دانشگاه تهران، پردیس فارابی، قم، ایران

2 کارشناسی ارشد حقوق مالکیت فکری، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

چکیده

این مقاله کوششی است برای تبیین «اصل عدم‌ِاستناد به ایرادات» و یکی از استثنائات وارده بر آن که «استثناء ید بلافصل» نام دارد. در این مقاله سعی شده به‌واسطه ارجاع به قوانین بین‌المللی با محوریت قانون ایران، به‌طور دقیق مبنا، مفهوم و قلمرو این اصل و استثنای آن بیان گردد. نظر به اینکه در حقوق ایران با ایده حمایت از مالک مواجه هستیم لذا این اصل در حقوق ایران فاقد دلیل قانونی است پس می‌بایست از دکترین به‌عنوان تنها دلیل برای اثبات این اصل استفاده نمود که قلمرو آن را نیز می‌توان باتوجه‌به کنوانسیون ژنو 1930 تعیین نمود. در بخش پایانی نیز سعی شده با گردآوری آرای متعدد دادگاه‌ها به این اصل و مخصوصاً استثنای مدّنظر جلوه قانونی بخشیده شود تا تزلزل موجود رویه قضایی دراین‌خصوص به حداقل رسد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Ignoring Objections Principle and One of This Exemption and the Exemption of the Next Direct Beneficiary on it

نویسندگان [English]

  • Ali Bozorgpour 1
  • Simin Solhi 2
1 Ph.D. Student of Oil and Gas Law, Faculty of Law, University of Tehran, College of Farabi, Qom, Iran
2 M.A. in Intellectual Property Rights, Faculty of Law and Political Sciences, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran
چکیده [English]

This article attempts to explain one of important principles of Iran’s law. This principle states that courts ignore all protests about bill of exchanges. But this principle like the other one has an exemption that states court should confirm protest that belong to the next direct beneficiaries.
Has been attempted to explain clearly the concept and scope of this principle and its exemption with reference to international laws. We use International Geneva Convention to reach better conclusion. This principle has no legitimate reason in Iran’s regulations, so we should refer to doctrine as the only proof of this principle. At the end, we try to gather court votes in Iran to prove this principle has an important place in the judge’s minds.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Protest
  • The Next Direct Beneficiary
  • commercial documents
  • Endorser
  • Joint Liability

فهرست منابع

الف) منابع فارسی
اخلاقی، بهروز. حقوق تجارت. جزوه درسی دانشگاه تهران، 1368.
اسکینی، ربیعا. حقوق تجارت (برات، سفته، قبض انبار، اسناد در وجه حامل و چک). چاپ سوم. تهران: انتشارات سمت، 1376.
الله‌آبادی، کمال. «اصل استقلال امضاءها و عدم‌ِتوجه به ایرادات در اسناد تجاری». فصلنامه دیدگاه‌های حقوقی، دانشکده علوم قضایی و خدمات اداری 10 و 11(1377): 26-7.
برزش‌آبادی، حمزه. «جایگاه اصل عدم‌ِتوجه به ایرادات اسناد تجاری در حقوق ایران با لحاظ کنوانسیون آنسیترال راجع به برات و سفته بین‌المللی». فصلنامه گفتمان حقوقی دانشگاه علوم اسلامی رضوی 19 و 20 (1390): 148-123.
جنیدی، لعیا، صادق شریعتی‌نسب. «وصف تجریدی در حقوق ایران با تکیه بر رویه قضایی». فصلنامه حقوق 43(1) (بهار 1392): 16-1.
خزائی، حسین. حقوق تجارت. جلد سوم. چاپ اول. تهران: انتشارات قانون، 1385.
دمرچیلی، محمد، علی حاتمی و محسن قرائی. قانون تجارت در نظم حقوق کنونی. چاپ نوزدهم. تهران: انتشارات دادستان، 1392.
ستوده، حسن. حقوق تجارت. جلد سوم. چاپ بیستم. تهران: انتشارات دادگستر، 1390.
کاویانی، کوروش. «اصل عدم‌ِقابلیت استناد به ایرادات درمقابل دارنده با حسن نیت سند تجاری». رساله دکتری، تهران: دانشگاه تهران، 1377.
کاویانی، کوروش. حقوق اسناد تجاری. چاپ سوم. تهران: انتشارات میزان، 1389.
کرم‌نژاد، اویس. «اصول حاکم بر اسناد تجاری». دوفصلنامه کانون وکلای دادگستری گیلان 7 (بهار و تابستان 1391): 106-96.
مسعودی، بابک. «اصول حاکم بر اسناد تجاری». فصلنامه کانون وکلا 171 (1379): 131-101.
نوری، حسن. «اصل عدم‌ِقابلیت استناد به ایرادات در اسناد تجاری». مجله تخصصی الهیات و حقوق 13 (1383): 176-157.
نیک‌فرجام، کمال. «معامله اسناد تجاری و تبدیل تعهد». فصلنامه دیدگاه‌های حقوقی، دانشکده علوم قضایی و خدمات اداری 32 و 33 (1383): 131-115.
ب) منابع انگلیسی
The Secretariat of the United Nations Commission on International Trade Law (UNCITRAL). “Explanatory Note by UNCITRAL Secretariat on the United Nations Convention on International Bills of Exchange & Promissory Notes.” Vienna: Vienna International Centre, 1982.