مقررات شورای اتحادیه اروپا، به شماره 1259/2010 مورخ 20 دسامبر 2010 راجع به ارتقای همکاری در زمینۀ قانون حاکم بر طلاق و تفریق قانونی (موسوم به مقررات رم 3)

نوع مقاله: علمی - ترویجی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه شهرکرد، چهارمحال و بختیاری، ایران.

2 عضو هیئت علمی گروه حقوق دانشگاه اراک، ایران.

چکیده

در ادامۀ تلاش‌های اتحادیه اروپا در خصوص یکنواخت‌سازی قواعد حل تعارض در سطح اتحادیه و پس از اجرایی شدن مقررات رُم یک (در خصوص قراردادها) و رم دو (در خصوص الزامات خارج از قرارداد)، شورای اتحادیه اروپا در دسامبر 2010، مقرراتی را در خصوص قانون قابل اعمال بر طلاق تصویب کرد که به مقررات رم سه مشهور است. مقررات مذکور، حاکمیت ارادۀ طرفین در انتخاب قانون حاکم بر طلاق را به صورت محدود پذیرفته است. بر اساس ماده 5 این مقررات، طرفین می‌توانند از بین قانون کشور محل سکونت عادی زوجین، کشور محل سکونت عادیِ سابق زوجین، کشور متبوع هریک از طرفین یا قانون مقرّ دادگاه، قانون حاکم بر طلاق را تعیین کنند. توافق در خصوص تعیین قانون حاکم باید به صورت مکتوب باشد و حداکثر تا زمان تعیین دادگاه صالح و شروع به رسیدگی منعقد شود. در فرض عدم تعیین قانون حاکم توسط زوجین، به ترتیب، قانون کشور محل سکونت عادی زوجین در زمان شروع رسیدگی دادگاه، قانون کشور محل سکونت عادیِ سابق زوجین، کشور متبوع زوجین (در فرض تابعیت مشترک) و نهایتاً قانون مقرّ دادگاه، قانون حاکم بر طلاق خواهد بود. در صورتی که قانون قابل اعمال بر اساس این مقررات، مقرره‌ای در خصوص طلاق نداشته باشد یا برمبنای جنسیت یکی از زوجین را از دسترسی به طلاق محروم نماید، قانون مقرّ دادگاه جایگزین قانون مورد اشاره خواهد بود، این مقرره می‌تواند بر دعاوی طلاق اتباع کشورهایی که در آنها طلاق اصولاً اختصاص به زوج دارد ـ از جمله ایران ـ تأثیرگذار باشد. منع احاله، از دیگر مواردی است که در مقررات مذکور مورد تأکید قرار گرفته است؛ بنابراین مقررات ماهوی قانون کشوری که بر اساس این مقررات تعیین شده، ملاک خواهد بود و نه قواعد حل تعارض.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

COUNCIL REGULATION (EU) No 1259/2010 of 20 December 2010 Implementing Enhanced Cooperation in the Area of the Law Applicable to Divorce and Legal Separation

نویسندگان [English]

  • Dr. Mehdi Amini 1
  • Dr. Hossein Kaviar 2
1 Assistant Professor, Department of Law, Shahrekord University, Chaharmahal and Bakhtiari, Iran
2 Assistant Professor, Department of Law, Arak University, Arak, Iran
چکیده [English]

Along with the EU’s attempts to consistency of resolution of conflict of laws’ rules, in the union level, and after enforcement of 1st Rome regulation (on contractual), and 2nd Rome (on non-contractual obligations), European council issued some rules about applicable law on divorce cases, in December 2010, which is called 3rd Rome regulations. These regulations accept the parties’ wills to choose the applicable law on divorces in some limited cases. According to Article 5 of these rules, parties could choose the applicable law on divorce case, among their lex loci, their prior lex domicilii, and the law of respecting country of one of the parties or lex fori. Parties should make a written agreement to choose applicable law that should be concluded, maximally, up to the hearing session. In the case of failure of determination of applicable law by couples, the lex loci while proceeding, their prior lex domicilii, their respecting country’s law (if they have same nationality), and at last the lex fori will be applied respectively. If there is no regulation for divorce in applicable law, or there is a prevention base on gender for one of the parties, the lex fori will be replace, this rule would have effect on divorce cases in those countries in which divorce is in the Men’s hands, such as Iran. Rejecting of renvoi is one of those matters that have been emphasized in these regulations. So the substantive rule determined country, by these regulations, is considered not the rules of resolution of conflict of laws.

کلیدواژه‌ها [English]

  • 3rd Rome Regulations
  • EU
  • Divorce
  • Applicable Law
  • Chosen Law
  • Renvoi
  • Public Policy