بررسی شرط ذی نفع نبودن شاهد در مورد شهادت دوست صمیمی

نوع مقاله : علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه شیراز بخش علوم قرآن و فقه

2 دانشگاه شیراز دانشکده حقوق و علوم سیاسی

10.48300/jlr.2021.263718.1562

چکیده

بر اساس این پژوهش که با روش توصیفی و تحلیلی انجام یافته ، با توجه به شرط «ذی نفع نبودن شاهد» برخی از فقهای اسلامی شهادت دوست صمیمی را در مورد دوست خود، نپذیرفته اند ؛ همچنین ماده 177قانون مجازات اسلامی ، درباره شرایط شاهد ، از جمله ذی نفع نبودن، گفته است:«شرایط موضوع این ماده باید توسط قاضی احراز شود.» ، لذا قاضی درباره شهادت دوست صمیمی باید دیگر قراین و امارات را بررسی دقیق کند . از نگاه فقهی نیز شرط« در مظان اتهام نبودن شاهد» ، بر عدم پذیرش شهادت دوست صمیمی دلالت ندارد، زیرا: 1- گاهی در دوستی افراد شائبه جلب منفعت یا دفع ضرر نیست. 2- عدالت دوست ، بویژه اگر دوستی وی به خاطر خدا باشد، جلو شهادت نادرست او را می گیرد . 3- گرچه خویشاوندان ذی نفع هستند، اما شهادت آنها پذیرفته می شود. به طریق اولی شهادت دوستان باید پذیرفته شود. 4- شهادت در فرضی «در مظان اتهام » می باشد که شرع به آن تصریح کند، اما درباره شهادت دوست چنین تصریحی وجود ندارد.5- فقهاء تنها شش مورد از مصادیق «در مظان اتهام بودن» را ذکر نموده اند ، لذا به دلیل «عمومات لزوم پذیرش شهادت عادل» شهادت هایی که ذی نفع بودن شاهد در آنها مشکوک است، پذیرفته می شوند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating the condition that witness has no benefit for the testimony of a close friend

نویسندگان [English]

  • morteza rahimi 1
  • somayyeh soleymani 2
1 shirazuniversity
2 shirazuniversity
چکیده [English]

According to the results of this research which is carried out through descriptive and analytic methodology, considering the condition of “no interest for the witness” some Islamic jurists believe that the testimony of a close friend is not acceptable. Besides, article 177 of the Islamic Penal Code mentions about the conditions of the witness, including no interest for him/her: “the conditions for this article needs to be distinguished by the judge”. Therefore, the judge should investigate carefully every other evidence. In juristic viewpoint, the condition of “no suspicion over the witness” has nothing to do with rejection of his/her testimony; because: 1. Sometimes there is no defect in people’s friendship for gaining interest or repelling losses. 2. The justice of the friend, especially if his/her friendship is devoted to God, prevents him/her from false testimony. 3. Although relatives may have interest, their testimonies are accepted. Then, the testimony of the friends should be acceptable, too. 4. Testimony is suspected for the cases which is explicitly described in the Sharia; there is no such explicit verdict for the testimony of the friend. 5. The jurists have stated only six instances of “being suspected”. Therefore, due to general need for fair testimony, for those cases that interest of the witness is not clearly assessed, it would be accepted.

کلیدواژه‌ها [English]

  • testimony
  • close friend
  • having no interest